Ons dorp

Anonimiteit in het dorp?

Leovegas Men zegt vaak dat anonimiteit een belangrijk kenmerk van de stad is. Daarentegen heerst er in een dorp juist sociale controle. Sociale controle is in deze zin het tegenovergestelde van anonimiteit. Maar klopt dit wel? Wij hebben dit onderzocht. Ons doel was om te achterhalen in hoeverre er ook anonimiteit heerst in een dorp.

Door te zeggen dat anonimiteit onmogelijk is in een dorp, kan dit natuurlijk een conclusie zijn van het feit dat de persoon in kwestie de anonieme dorpsgenoten niet kent. Dit is zeker niet ondenkbaar. Het is in meerdere onderzoeken naar voren gekomen dat bepaalde respondenten geen of weinig vrienden hadden in het dorp. Ze waren alleen. Ze gaan naar school (vaak in een ander dorp) en brengen de meeste tijd thuis door.

Eenlingen in een dorp

Juist in deze tijd is het heel goed mogelijk om in een dorp buiten de sociale omgeving te vallen. Je kunt je namelijk heel goed tot het internet richten voor vermaak en contacten. Dat is precies wat veel jongeren doen die weinig tot geen sociale contacten in het dorp hebben. Deze jongeren brengen veel tijd op de computer door. Dorpsgenoten kennen deze personen vaak erg slecht. Ze herkennen het gezicht, maar kennen geen naam of kennen de eenzame persoon niet of nauwelijks op een persoonlijke manier.

We hebben regelmatig gehoord dat dit soort anonieme dorpelingen bestaan. Deze dorpsgenoten begeven zich onder de radar. Daardoor hebben andere dorpelingen ook niet echt interesse in zich. Deze personen lijken niet in staat om zich aan te sluiten bij het beperkte sociale leven in het dorp. Je hebt deze eenlingen ook veelvuldig in de stad. Toch laten de eenlingen zien dat je ook anoniem in een dorp kunt wonen.

Het gaat nog gemakkelijke af wanneer je afgelegen wordt in een woning die omgeven is door begroeiing. Dan kunnen zelfs buren weinig tot niets doorhebben. Het bestaat en kan echt. Anonimiteit in een dorp bestaat en komt vaker voor dan je denkt.

 

Is eenzaamheid in een dorp erg?

Leovegas Wat moeten we hiervan vinden? Is het erg? Wat we hier zien is geen gekozen eenzaamheid. De beperkte mogelijkheden voor sociale contacten in het dorp maken dat deze mensen geen aansluiting kunnen vinden. Er heerst eigenlijk een onvrijwillig sociaal isolement. Het zijn mensen met beperkte sociale kwaliteiten. Doordat ze in een dorp wonen en zich sterk tot het internet richten, hebben ze nooit geleerd om hun sociale kwaliteiten te verbeteren.

Wat we zien, is dus eigenlijk vrij triest. Dorpen waren vroeger open gemeenschappen waar iedereen in werd opgenomen, gewild of ongewild. Iedereen had toch sociale contacten. Tegenwoordig is het heel makkelijk om buiten de boot te vallen, ook in dorpen. Maar in dorpen heb je niet de mogelijkheid om op andere manieren sociaal te zijn, terwijl de stad dit wel ziet.

Wat opvalt, is dat deze eenlingen onvrijwillig naar het dorp zijn verhuisd en er niet zijn geboren. Ze zijn met hun ouders meegegaan. Door beperkte sociale kwaliteiten hebben ze de aansluiting nooit gevonden. Bij kinderen die in het dorp zijn geboren, gaat de sociale aansluiting bijna vanzelf. Het is een onvrijwillige sociale isolatie die een effect heeft op hun sociale ontwikkeling.